Werkcondities zijn leercondities

COV-Basisonderwijs-in-de-lift
Ons onderwijs staat voor grote uitdagingen. Daarom kunnen we niet aanvaarden dat leraren door hun feitelijke werksituatie verhinderd worden om echt het verschil te maken voor al hun leerlingen.


Tweesnijdend zwaard

Negen op de tien leraren doet zijn job graag. Dat is zeker. De meeste leraren hebben bewust gekozen voor het beroep en zijn sterk inhoudelijk gemotiveerd. Ze willen het beste doen voor hun leerlingen. Ze houden van onderwijzen, werken graag met kinderen, willen een goede samenwerking met collega’s en zich thuis voelen in een schoolteam. Dàt geeft leraren voldoening. Langs de andere kant duiden onze juffen en meesters diezelfde aspecten van voldoening vaak ook als bron van stress, kans op burn-out en demotivatie. “Dat lijkt paradoxaal, een soort tweesnijdend zwaard, maar is het niet”, stelt professor Kelchtermans (*). “Het toont dat de feitelijke situatie waarin ze werken, hun concrete school, ongelooflijk belangrijk is voor de beleving van hun loopbaan.”


Werkcondities zijn leercondities

Die feitelijke situatie is niet zoals het hoort. De schrijnende realiteit is dat het basisonderwijs blijft roeien met de weinige riemen die het heeft. Het is dan ook logisch dat de ontevredenheid over het voorstel van het loopbaanpact, de grote ongerustheid bij de uitrol van het M-decreet, de frustratie over de aanhoudende besparingen op de werkingsmiddelen ... door onze leden wordt onderbouwd met vragen naar meer omkadering, meer ruimte voor professionele ontwikkeling, sterker schoolleiderschap en meer tijd voor overleg. Leraren willen tijd en ruimte om relationeel te werken met leerlingen, collega’s en ouders. De verzuchtingen zijn gericht op het versterken van de feitelijke werksituatie om leerlingen het best mogelijke onderwijs te kunnen geven. Want de werkcondities van leraren zijn de leercondities voor onze leerlingen.


Zin-in-werken

Het is niet omdat de motivatie of het engagement van leraren zo groot is, dat deze vragen genegeerd mogen blijven of politiek geminimaliseerd. Want de draagkracht van leraren is niet eindeloos. Dat leren we uit het jaarlijks weerkerend ziekteverzuimrapport. Zin-in-werken wordt dan een mooie slogan, meer niet. Op die manier trekken we geen geëngageerde nieuwe groep leraren aan en stappen ervaren leraren gedemotiveerd uit het vak. Dat willen we niet!


Basisonderwijs in de lift

Het COV neemt de vragen van het onderwijspersoneel ernstig. We koesteren het engagement van onze leraren. Net daarom leggen wij als vakbond keer op keer de pijnpunten van het beroep op tafel. Het COV heeft minister Crevits herhaaldelijk gewezen op de noden van het personeel in het basisonderwijs. We hebben samen gezocht naar mogelijkheden.
Vorig schooljaar beloofde de minister een strategisch investeringsplan basisonderwijs. Ook dit schooljaar zal het COV haar en de hele Vlaamse regering herinneren aan dat engagement. Basisonderwijs is immers het fundament voor de hele verdere schoolloopbaan.


Daadwerkelijk engagement gevraagd!

Wij vragen geen beloftes maar een daadwerkelijk engagement. Onze leden ervaren elke dag dat de totaliteit van de opdracht in het basisonderwijs onhaalbaar is. Van leerkrachten in het basisonderwijs verwachten we terecht veel, maar ze worstelen met werkdruk door te weinig middelen, te weinig ondersteuning en te weinig tijd voor samenwerking en overleg. Het COV wil niet dat de aspecten die leraren zo motiveren bron van ergernis en demotivatie zijn. We vragen dat minister Crevits en ook de hele Vlaamse regering en het parlement, de vraag van al onze juffen, meesters, directeurs, kinderverzorgers … ernstig neemt. Voor het COV wordt dit het (school)jaar van de waarheid. #basisonderwijsindelift! 
  
Marianne Coopman
Algemeen secretaris
  
(*) “In de basisschool is verandering de enige constante”, Isabel Rots, Basis-1, januari 2016
  
(Hoofdartikel uit Basis-7, 2017)