Vlaams zorgkrediet: totale chaos!

COV kinderen op speeltuig AVP
De onderhandelingen over het zorgkrediet werden op 17 mei 2016 door de Vlaamse regering abrupt afgebroken. Niemand weet nog wanneer het zorgkrediet zal ingaan. Komt er eerst overleg om het recht op dit verlof te regelen in alle overheidssectoren? Hoe lang duurt het tot de federale overheid ervoor zorgt dat het zorgkrediet in aanmerking komt voor het overheidspensioen? Kunnen we nog praten over een eindeloopbaanregeling binnen onderwijs? Aan de andere kant van de tafel konden ze ons niet vertellen waartoe de Vlaamse regering zich engageert.
Met de zesde staatshervorming werd loopbaanonderbreking een Vlaamse bevoegdheid. De financiële middelen voor de algemene loopbaanonderbreking werden aan Vlaanderen overgedragen. De Vlaamse regering besliste de algemene loopbaanonderbreking af te schaffen en vanaf 2 september 2016 een Vlaams zorgkrediet in te voeren. Zo wil ze 35 miljoen besparen.


Onderhandelingen

Pas op 22 maart 2016 werden de onderhandelingen opgestart. Alvast veel te laat voor een goede organisatie van het schooljaar. Het COV had al langer duidelijke teksten gevraagd én overleg over de verlofmogelijkheden binnen onderwijs. Want naast rechtszekerheid is er ook nood aan een samenhangende visie op de loopbaan. Kansen om zorgverlof te nemen, zijn voor ons even belangrijk als een eindeloopbaanregeling of verlof om een opleiding te volgen. De overheid negeerde inhoudelijke voorstellen. Teksten bleven onvolledig en technische vragen werden onvoldoende beantwoord. Op 28 april ging Comité V uit elkaar zonder besluit. Door de ‘Turtelkwestie’ werd het dossier pas op vrijdag 14 mei in de Vlaamse regering besproken. De vooropgestelde datum van 12 mei voor het afronden van de onderhandelingen werd niet gehaald.


Ultiem voorstel

Op 17 mei deed de Vlaamse regering in een extra zitting een ultiem voorstel. Het zorgkrediet zou pas ingaan als een aantal fundamentele randvoorwaarden vervuld zijn: het verzekeren van het recht en de gelijkstelling van de periode voor de pensioenrechten, kinderbijslag, ziekte- en invaliditeitsverzekering. We waren hoopvol. Maar onze vragen over het concretiseren van de voorwaarden deden de temperatuur flink dalen. Na deze antwoorden zakte die onder nul: “We moeten er maar op vertrouwen dat alles tijdig in orde komt. Eerst regelen we het recht op uitkeringen, daarna gaan we praten over het recht op verlof en in een volgende fase proberen we dan gedaan te krijgen van de federale overheid dat het zorgkrediet meetelt voor het pensioen. Gelijktijdig kunnen we proberen om voor iedereen een eindeloopbaanregeling op te stellen, maar dan zonder uitkeringen. Als de vakbonden en de schoolbesturen meewerken, kan dat nog voor 2 september 2016.” Garanties dat het zal lukken zijn er uiteraard niet. Onze vraag om uit zorg voor het personeel en de schoolorganisatie de ingangsdatum te verschuiven naar 1 januari 2017 werd van tafel geveegd. De vertegenwoordigers van minister Muyters “zouden wel zien of ze de datum al dan niet konden halen”. Verbijstering bij de sociale partners! Verder praten bleek zinloos en de zitting in Comité V eindigde in totale chaos.

Waar staan we nu?

Wat kunnen we jou vandaag zeggen? Dat de overheid …
  • absoluut het zorgkrediet wil invoeren op 2 september 2016.
  • het recht op dit verlof nog moet regelen.
  • verwacht dat personeelsleden verlof aanvragen zonder te weten of het zal kunnen toegekend worden.
  • geen zekerheid heeft dat het zorgverlof zal meetellen voor het pensioen
  • nog geen verlofmogelijkheden heeft voorzien om de gewone loopbaanonderbreking en eindeloopbaan te vervangen.


#GENOEG

Ons geloof in het sociaal overleg werd heel erg op de proef gesteld. Voor ons is het echt #genoeg! We doen een laatste appel op minister Crevits om alvast voor het onderwijspersoneel de gesprekken verder te zetten. Maar ook om haar collega’s in de Vlaamse regering te overtuigen dat rechtszekerheid primeert op de besparingsdrang. De hele Vlaamse regering draagt hier verantwoordelijkheid. Het is geen schande om een maatregel uit te stellen. Integendeel, het is een teken van goed bestuur en zorg voor het personeel.
Marianne Coopman
Algemeen secretaris
(Hoofdartikel uit Basis-6)